30 Mar 2015

YURT ANILARI

Ben yurt anılarını dinle dinle bitiremiyorum. Anlatmayı çok sevdiğim gibi dinlemeyi de çok seviyorum.

Ben Giresun Şebinkarahisar'da yurt hayatımı yaşadım. İlk gittiğimde saat 21:30 da giriş saatimiz vardı. Çoğu yurda göre epey erken bir saat. Yaz saati uygulaması da 22:00 idi :)) Benim için sorun olmadı bu saatler zaten erken yatan bir insanım ve gece gezmeleri bana göre değil.
Yurda yedek sıralamalardan zar zor girdim.Olmayacak üzüntüsüyle babamla bayağı ev aramıştık ama evler o kadar kötüydü ki okulu dondurup dönmeyi bile düşünmüştüm. Ama şans işte yedeklerden asıllara geçtim. A blok 306 nolu oda benim yeni yaşam alanımdı. Odamız o kadar küçüktü ki 2 kişi aynı anda ayakta olamıyorduk. Söylemesi ayıp kattaki lavaboda, banyoda pencere yoktu. Çamaşır odası denilen  yerde de pencere yoktu, her yer nem kokusuydu. Ben yine de hiç şikayet etmedim. Oda arkadaşlarım çok iyiydi onlarla eğlenip yıllarımı dolu dolu geçirdim. Yurtta kalanlar bilir genelde her hafta bir kız sinir krizi geçirir ve ambulans gelir :) Bir gün merdivenlerden üzerime gelen sandalyeden son anda kurtulmuştum. Sonra şu meşhur anonslar ''erkek personel katlara çıkacaktır' haydaaaa ama banyoya girecektik. Erkek personel giderdi ama o banyoyu boş bulmak eziyet olurdu. Haftanın 7 günü vardı ama yurda gelen yemeğin çeşidi nedense 4den yukarı çıkmıyordu. Şehriye çorbası, yayla çorbası bizim yurdun yemeklerinin vazgeçilmeziydi :/ Bunları almak için küçük kuponları kullanırdık. Belirli miktarı aşarsa yemek, kalanını para ile öderdik. Hafta sonlarına kupon yoktu ama sanırım sonradan hafta sonuna da koymuşlar. odada sallama çayımızı içelim diye kantinden, gittiğimiz cafelerden peçete arasına şekerleri az koymadık :)

Yurt partileri olurdu dönem sonunda. Erkek yurdu ile karışık eğlence. Menüde sadece karışık meyve suyu olan :) 
Erkek yurdunda kalan arkadaşlarımdan dinlediğim kadarıyla onların şakaları, birbirlerini korkutmaları hiç bitmezdi, daha eğlenceli gelirdi dinlemesi bana.

Bana yurt anılarınızı anlatın. O güzel hikayeler unutulup gitmesin. Ben başkalarından duymadan hatırlayamıyorum bazen anılarımı.

7 yorum:

  1. Ben üniverstede okurken kız yurdu yoktu okuduğum şehirde.. bir kaç arkadaş ev tutmuştuk güzel günlerdi o günler...

    YanıtlaSil
  2. Ay inanmiyoruuuum Giresun'un görünce pek bir heyecanlandım şimdi :D Şehir dışında okuyamamak hep içimde kalmıştır, bir bakayım yurt anıları nasıl olurmuş yazınızı okuyayım dedim. Şebinkarahisar Giresun'un köyü gibi şimdi yalanım yok ama orada ne anılarıniz vardır, zaten siz de tüm şartlara rağmen şikayet etmediğinizi yazmışsınız. Yanınızda sevdiğiniz arkadaşlarınız olduktan sonra gerisi boş. Ben de Giresun'da okudum şimdi çok arıyorum o zamanları, anılarımı. Öğrenci olmak bir başkaydı.. Keyifle gülümseyerek okudum Teşekkürler yazı için.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Giresun güzel bir yer gerçekten. Ben memnunum orada okuduğum için :) başkalarını da görmek güzel :))

      Sil
  3. Bizim yan odamız sürekli kavga ederdi o yüzden düzenli uykuya hasret kalmıştık :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aynen vallahi B bloktan yan odamıza denk gelen odadaki kızlar bir türlü anlaşamıyorlardı az dinlemedik tartışmalarını :)

      Sil
  4. Benim üniversiteye başlamam babamın emekliliğine denk geldi. Kardeşim de yakın yeri kazandı şansıma ve hop ailecek Antalya'dayız. Pek öyle yurt anılarım olmadı o sebeple ama arkadaşlardan duyuyorum elbet. O şakalar falan.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuldan çıkıp evde sıcak yemeğe gelmenin tadı da ayrıdır ama . Allah'tan anlatacak askerlik anılarınız var :) yani gittiyseniz.

      Sil