25 Mar 2016

KAFAMDA DELİ SORULAR!!

Bir gün kendime karşıdan bakmak isterdim; ama aynaya bakmak gibi değil bildiğin karşımda olmak, kendimle sohbet etmek isterdim. Doğal olduğum halimle nasıl konuşuyorum, nasıl gülüyorum. Gülerken dudaklarım nasıl görünüyor, gözlerim nasıl bakıyor. Mimiklerim ne anlatıyor, jestlerim neyi saklamaya çalışıyor.

Siz hiç düşünmediniz mi? Beni seven insanlar ne buluyor bu yüzde, gözde, dudakta. . Sevmeyenler neyi itici buluyor bu gülüşte, burunda, yanakta.

Yürürken hangi tavrı takınıyorum, kalabalık ortamda mutluyken en çok kime bakıyorum, mutsuzken dışarıya bunu yansıtabiliyor muyum?

Hiç istemediniz mi bunları öğrenmek? Veya aklınıza geldi mi bütün bunlar? Herkesi gözlemleyebiliyorum fakat kendimin farkında olmaya çalıştığım yönlerimde sanki çok başarılı olamıyormuşum gibi geliyor. Tüm bu anlattıklarımı kendi üzerimde uygulamaya çalıştığımda kendi kendimi kandırmaya çalışıyorum bazen. ‘’Yok ben ona bakmam ki, bu gülüş aslında normalde yaptığım bir şey değil. Ellerimi de zaten karşımdan etkilenip o kadar sık kullandım.’’ Bu da yeterince objektif olmuyor.



Kafamda deli sorular……….


2 yorum:

  1. Ben en çok insanların mimiklerine hayranım sözlerine şaşırır. Ve nasıl mikler kullanıyorum diye çok merak ederim. Aynaya geçip, mimklerimi kullanmaya başladığımda ise. Kendimi çok itici bulur ve hemen elimden aynayı atar ve mimk yapmamaya çalışırım. Ama ne derler can çıkar huy çıkmazmış. Sanırım benimde huyum bu her konuşma ve hareketlerimde illaki mimik kullanacağım. :)
    Keşke bizler konuşurken karşıdan bir boy aynası olsa da kendimizi görsek :)

    YanıtlaSil
  2. bende çok merak ederdim hatta bi gün arkadaşlarıma benim haberim olmadan beni çekin kendimi izlemek istiyorum tepkilerime bakmak istiyorum demiştim.başka bir gözle izleyemediği için objektif olamıyor insan kendine.bir başkası olup bakmak gerek kendimize dediğine göre tabiki. :)

    YanıtlaSil